Bir Organın Sessiz Hikâyesi Bir Organın Sessiz Hikâyesi: Rahim Alınmalı mıydı? Kapı nazikçe aralandı. İçeri, bakışlarında belirsiz bir kaygı taşıyan kırk yaşlarında bir kadın girdi. Yüzünde tanıdık bir soru işareti vardı. Hani bir dostun tavsiyesiyle gidilen ama yürekte hâlâ şüphe bırakan bir ziyaret gibi… Yanındaki yakın arkadaşı, “Sizi çok övdüler, doktor bey,” diyerek söze girdi. […]
Geç De Olsa Umuda Yolculuk Dr. Murat Gökhan Kınaş’ın Günlüğünden O sabah poliklinik diğer günler gibi başlamıştı. Sıradan görünümlü ama her biri ayrı bir hikâye taşıyan hastalar, birer birer odaya giriyordu. Kapı hafifçe aralandı. İçeriye utangaç adımlarla bir kadın girdi. Başını öne eğmiş, gözleriyle yer arıyordu adeta. Kimlik bilgilerini sisteme girerken yaşını fark ettim: 52.
Bugünkü poliklinikte sık ve fazla adet gören bir kadın hastamı karşıladım. Başta çekingen ve doktorlara karşı mesafeli görünse de, samimi bir iletişim kurunca içini açtı. Muayenede rahmi myomlarla doluydu, adeta bir “patates çuvalı” gibiydi. Rahmin alınmasını önerdiğimde ilk tepkisi endişeydi. Ama detaylı bir bilgilendirmeyle yumurtalıklarının kalacağını, menopoza girmeyeceğini öğrenince rahatladı. En sonunda ise gülümseyerek “İyi ki geldim” dedi.
Bu yazıda bir kadının kararsızlıkla başlayıp güvenle sonlanan tıbbi yolculuğuna tanık olacaksınız.
“Rahmi Patates Çuvalı Gibiydi” – Bir Doktor Günlüğü Read More »